Kwiat armii

Przede mną rozwarty dół, a w jego czeluści warstwami, ciasno, jak sardynki w pudełku, trupy. Mundury, płaszcze, mundury polskie, pasy, guziki, buty, zwichrzone włosy na czaszkach, usta poniektórych wpółotwarte. Właśnie przestał mżyć deszczyk i blady promień słońca jął się przepychać poprzez koronę sosny. „Tiń-tiń-tiń!” – zawołał ucieszony ptaszek. [...] Straszne. Ręce i nogi nawzajem splecione, wszystko uciśnięte jak walcem. Poszarzałe, martwe, szereg za szeregiem, setka za setką, niewinni, bezbronni żołnierze. [...] Tamten leży twarzą w dół. Ten jest jeszcze w czapce. Wyjątek.

Pamiętnik znaleziony w Katyniu

8.04. Godzina 3.30. Wyjazd ze stacji Kozielsk na zachód. Godzina 9.45 – na stacji Jelnia. 9.04. Paręnaście minut przed piątą rano – pobudka w więziennych wagonach i przygotowywanie się do wychodzenia. Gdzieś mamy jechać samoch[odem]. I co dalej?

9.04. Piąta rano. Od świtu dzień rozpoczął się szczególnie. Wyjazd karetką więzienną w celkach (straszne!). Przywieziono [nas] gdzieś do lasu; coś w rodzaju letniska. Tu szczegółowa rewizja. Zabrano [mi] zegarek, na którym była godzina 6.30 (8.30). Pytano mnie o obrączkę, którą [...]. Zabrano ruble, pas główny, scyzoryk [...].

Z listów znalezionych w mogile katyńskiej

8 I 1940 r. – Tatusiu Kochany!! Najdroższy!... Czemu nie wracasz? Mamusia mówi, że tymi kredkami, coś mi podarował na imieniny [...] Do szkoły teraz nie chodzę, bo zimno. Jak wrócisz, ucieszysz się pewno, że mamy nowego pieska. Mamusia nazwała go Filuś [...] Cześ.

12.II.40. – Kochany Papo, pewno wojna się prędko skończy. Bardzo za Tobą tęsknimy wszyscy i strasznie Ciebie całujemy. Irka przycięła sobie włosy i Mama się bardzo gniewała. Czy mieszkasz w ciepłym domu, bo u nas brak opału. Mama chciała Tobie posłać ciepłe rękawiczki, ale [...]

ŚCIŚLE TAJNE (Z Teczki Specjalnej)

Uchwała z 5 III 1940 r.

I. Polecić NKWD ZSRS:

Strojbataliony

Tragiczny był los Polaków wcielonych do tzw. strojbatalionów, czyli batalionów roboczych Armii Czerwonej, powołanych do pracy na rzecz frontu wojennego: zaopatrzenia jednostek liniowych, budowy umocnień, lotnisk, magazynów. Warunki życia w batalionach niewiele różniły się od panujących w łagrze, a niewielkie przewinienia karano zesłaniem do kompanii karnej obozu lub nawet rozstrzelaniem.

Zbrodnia w Wawrze

26 grudnia 1939 r. w restauracji Antoniego Bartoszka w Wawrze (obecnie dzielnica Warszawy) miejscowi kryminaliści, znani policji i poszukiwani listem gończym, zastrzelili dwóch wojskowych Niemców. Następnego dnia do Wawra przybyła żandarmeria niemiecka. Władze lokalne zaproponowały pomoc w ujęciu sprawców przestępstwa. Niemcy odrzucili tę propozycję; w odwecie powiesili właściciela restauracji na drzwiach jego zakładu. Następnie z Anina i Wawra zabrali 116 mężczyzn, z których 108 rozstrzelano (ośmiu zbiegło). Łącznie w tego typu egzekucjach zamordowano w GG do końca 1939 r. blisko 5 tys.

Cel Niemców

Celem [...] jest skończyć w przyspieszonym tempie z masą wichrzycielskich polityków oporu, znajdujących się w naszych rękach, oraz z typami politycznie podejrzanymi; plan ten ma równocześnie zrobić porządek z odziedziczonym przez nas bandytyzmem polskim. Przyznaję otwarcie, że kilka tysięcy Polaków, i to przede wszystkim z warstwy przywódców duchowych Polski, przypłaci to życiem. Chwila ta jednak nakłada na nas, narodowych socjalistów, obowiązek starania się o to, aby naród polski nigdy więcej nie stawiał żadnego oporu.

Strony

Nazwa użytkownika